మాదిగ సంస్కృతిని అంటనివ్వని "వసంతం”

మాదిగ సంస్కృతిని అంటనివ్వని "వసంతం”

( ఈ వ్యాసం సూర్య దినపత్రిక (1-3-2010) లో ప్రచురించారు. ఆ వ్యాసానికి నేను పెట్టిన పేరు ''మాదిగ సంస్కృతిని అంటనివ్వని "వసంతం” దీన్ని మార్పు చేసి " సాహిత్యంలోనూ మాదిగలకు దగా మాలల " అంటరాని వసంతం’ పేరుతో ప్రచురించారు. విషయాన్ని మార్పు చేయలేదు.)

-డా. దార్ల వెంకటేశ్వరరావు

అసిస్టెంటు ప్రొఫెసరు, సెంట్రల్ యూనివర్సిటి, హైదరాబాదు.

ఫోను: 9989628049, email: vrdarla@gmail.com

ఒక రచనను సాధారణీకరించేటప్పుడు లేదా సిద్ధాంతీకరించేటప్పుడు చాలా జాగ్రత్తలు తీసుకోవాలి. లేకపోతే పాఠకుల్ని, చరిత్రని తప్పుదోవపట్టించిన వాళ్ళవుతారు. Alex Haley రాసిన Roots నవల తెలుగులో "ఏడుతరాలు' గా వచ్చింది. అది సాహిత్యం రూపంలో ఒక జాతి చరిత్రని తెలుగు వాళ్ళకి అందించింది. కేవలం తెలుగు మాత్రమే చదువుకున్న వాళ్ళు, మూలాన్ని చదువు కోని వాళ్ళు, ఆ జాతుల్లోనూ భిన్న తెగల చరిత్ర తెలియని వాళ్ళు అదే ఆ జాతి చరిత్రగా అర్థం చేసుకుంటారు.

ఇప్పుడు "అంటరానివసంతం'కూడా భారతదేశంలోని ఇంకా స్పష్టంగా చెప్పాలంటే ఆంధ్రప్రదేశ్‌ లోని అంటరానివాళ్ళ చారిత్రక, సాంస్కృతిక ప్రతిఫలన దిశగా అనేక తరాల జీవితాల్ని ప్రాతినిధ్యం వహించేటట్లు చిత్రించిన నవలగా సిద్ధాంతీకరించే ప్రయత్నాలు జరుగుతున్నాయి. అదే పద్ధతిలో ఈ నవల ఇతర భాషల్లోకి వెళితే దీనిలో చిత్రితమైన "అంటరాని' వాళ్ళే భారతదేశంలో నిజంగా అంటరానివాళ్ళనుకొనే ప్రమాదం ఉంది.

ఈ నవల తొలి ప్రచురణ 2000 వ సంవత్సరంలో జరిగింది. అంతకు ముందే ఈ నవలను ఒక మాసపత్రికలో ధారావాహికంగా ప్రచురించారు. ఈ నవల ముఖచిత్రాన్ని గానీ, రచనా విధానాన్ని గానీ పరిశీలిస్తే విస్మరించబడిన చరిత్రను, సాహిత్యాన్ని పునర్లిఖించి, కళల్ని ఉద్ధరించాలనే ఆలోచన ఉందనిపిస్తుంది. నవలా రచనను చూస్తే విశ్వనాథ సత్యనారాయణ తన నవలల్లో మధ్యలో ప్రవేశించి చాలా విషయాల్ని వ్యాఖ్యానిస్తున్నట్లుగానే, ఈ రచయిత కూడా మధ్య మధ్యలో తన వ్యాఖ్యాన చాపల్యాన్ని ప్రదర్శించుకున్నారు. అది కూడా లిఖిత సాహిత్యమంతా వక్రీకరణకి గురయ్యిందనే ధోరణిలోనే సాగింది. నవల చివర నోట్స్‌ ని కూడా అలాగే వివరించారు. దానిలో ఒక ధిక్కారస్వరం వినిపిస్తుంది. హేళన కనిపిస్తుంది.

ఇంత ఆలోచనతో శిల్ప నైపుణ్యాన్ని ప్రదర్శించిన రచయిత మాదిగల చరిత్రను విస్మరించడానికి గల కారణాలేమిటి ? విప్లవరచయితల సంఘం వాళ్ళు ప్రచురించినా, ఉత్పత్తి కులాల, వర్గాల చరిత్ర రాసే వాళ్ళలోనూ తన కులం వాసనే గుప్పిస్తున్నట్లనిపిస్తుంది. ఇది కూడా సాహిత్య చరిత్ర నిర్మాణంలో చేసే ఒక కుట్రగానే భావించాలి. అది కుట్ర కాకపోతే రచయిత కూడా ఈ లక్షణాల్నే మాదిగల పట్ల ప్రదర్శించడాన్నేమనాలి?

విస్మరణకు గురైన చరిత్రనీ, సంస్కృతినీ చాలా జాగ్రత్తగా ఈ నవల్లో రికార్డ్‌ చేసిన రచయిత, అంటరాని వాళ్ళలో అత్యంత అంటరాని వాళ్ళైన మాదిగల్ని, వారి అనుబంధ ఉపకులాలైన పాకీవాళ్ళనీ విస్మరించడం వల్ల "అంటరాని' అనే పారిభాషిక పదాన్ని ప్రయోగించడంతోనే మళ్ళీ చరిత్రని వక్రీకరణకు గురిచేస్తున్నారు.

రచయిత మార్క్సిస్టు ఉద్యమ కారుడైనా మాల కులస్థుడే! అందువల్ల నవల అంతా మాల కులస్థులు కేంద్రంగానే సాగుతుందనుకుందాం. అలాంటప్పుడు తమ కులం నుండే సాహిత్యాన్నీ, చరిత్రనీ అర్థం చేసుకుంటారనుకుంటే, అంతకు ముందు దళితేతరులు కూడా అలాగే వ్యాఖ్యానిస్తూ రాశారని అంగీకరించగలమా?

ఒక ఆధిపత్యాన్ని వ్యతిరేకించే ఆశయంతో మొదలైన రచన మరో ఆధిపత్యానికి కారణమైతే ఎలా? అయితే రచయిత అది అంత స్పష్టంగా కనిపించనివ్వకుండా శ్రామికముసుగు కప్పారు. మాలలు కూడా అంటరానివాళ్ళు. కనుక, అంటరాని వాని జ్ఞాపకాలు, అనుభవాలు, అవీ కొన్ని తరాల నాటి వన్నీ గుర్తుచేసుకున్న నవల. అవి ప్రస్తుత చరిత్రలో కనపడకపోయినా అంటరానివాళ్ళకు ఆ జ్ఞాపకాలు ఆనందాన్ని మిగిల్చే వసంతం లాంటివి. అందువల్ల అది "అంటరానివసంతం' అయ్యిందేమో! చాలా బాగుందీ లాజిక్‌!

అంటరానితనం అనగానే భౌతిక, మానసిక, సామాజిక, ఆర్థిక, సాంస్కృతిక కష్టనష్టాలకు, అవమానాలకు గురైన మాదిగ, పాకీ వాళ్ళు కూడా ఈ మాత్రమే అవమానానికి గురయ్యారనుకొనే ప్రమాదం ఉంది. వాస్తవానికి మాదిగలు అనుభవిస్తున్న మానసిక వేదన ప్రపంచంలో మరే జాతీ అనుభవించనంత తీవ్రమైందని చెప్పినా ఆశ్చర్యపోనవసరం లేదు. అలాంటి మాదిగల వేదనలకు ఏమాత్రం ప్రాధాన్యం లేకుండా, మాలల అంటరానితనాన్నే రచయిత "అంటరాని వసంతం'గా వ్యాఖ్యానించడం విచారకరం. నవల్లోని అనేకాంశాలకు నోట్స్ రూపంలో వివరణలిచ్చిన రచయిత, ఎక్కడా ఇది తన జీవితమనో, తమ కుటుంబం చుట్టూ కథ నడిచిందనో లేకపోతే అంటరానివాళ్ళుగా పరిగణింపబడుతున్న మాలల్ని కేంద్రంగా చేసుకొని రచన కొనసాగిందనో చెప్పలేదు. అలాంటప్పుడు కేవలం దీన్నే చదివి అంటరానివాళ్ళనూ, లేదా దళితులను అర్థం చేసుకొనేవాళ్ళకు చారిత్రక సత్యాల్ని మరోకోణంలో అర్థం చేసే ప్రయత్నమవ్వదా?

కృత్రిమమైన మార్పులు చేసి కళావారసత్వాన్ని దక్కనివ్వకుండా చేశారని ఎవరెవరిపైనో నిందలు వేసైనా పేరిణీ నృత్యం మాలలదేనని నిరూపించడానికి నవలా రచయిత కనపరిచిన శ్రద్ధ మాదిగల సాంస్కృతిక అంశాలలో ఒక్కదాని పైనా చూపలేదు. పోనీ, పురాణ కాలం నుండీ మాదిగల ఆడపడుచుగా ప్రాచుర్యంలో ఉన్న అరుంధతీదేవికి సంబంధించిన సంబంధాన్నైనా ప్రస్తావించలేదు. కానీ, మాల కులస్థుడైన చెన్నయ్య పురాణ వారసత్వం గురించి చెప్పాలనుకున్నారు. అందువల్ల అక్కడ జాంబవంతుణ్ణీ ప్రస్తావించక తప్పలేదు.

ఇలాంటి అంశాలెన్నో గుర్తించడం వల్లనేనేమో దీన్ని ఎస్‌. నారాయణ స్వామి "తెలుగు నాట మాల కులస్థుల జీవితంలో ఏడెనిమిది తరాల కథ వర్తమానంలో మొదలై గతాన్ని వెనక్కి తిరిగిచూసుకుంటూ, భవిష్యత్తులోకి తొంగిచూస్తూ మూడు కాలాల్లో నడిచిన మాల పురాణం ఇది” అని ( ఈమాట ఆన్‌ లైన్‌ మ్యాగ్‌ జైన్లో) వ్యాఖ్యానించారు. ఈ వ్యాఖ్యలో బ్రాహ్మణవాసన కనిపిస్తుందన్నవాళ్ళూ ఉన్నారు. కానీ, ఈ వ్యాఖ్యలో చారిత్రక సత్యం ఉందంటున్నాను.

అసలు అంటరానితనానికి ప్రాతిపదికేమిటి అది మాలల్లో ఉందా? మాదిగల్లో ఉందా? వీరందరికంటే మరింత దిగువనున్న పాకీవాళ్ళలో ఉందా? ఈ విషయాలేమైనా ఈ నవల్లో నిజంగానే రికార్డ్‌ అయ్యాయా? ఇలాంటివన్నీ విశ్లేషించుకోకుండా దీన్నే యావత్తు అంటరానివాళ్ళ తరతరాల జీవితాల్ని సాహిత్యీకరించిన నవలగా కీర్తిస్తే, నిజమైన అంటరానివాళ్ళకు అన్యాయం చేసినట్లు కాదా? దానితో పాటు అంటరానితనానికి ఉన్న, దానికి గురవుతున్న అనేక విషాదకర పార్శ్వాల్ని తెలుసుకోకుండా ముందే అడ్డుకున్నట్లవ్వదా? అది "అంటరాని' అని ఒక కుల తెగనే అన్ని అంటరాని కులాలకు అంటగట్టడం వల్ల జరిగే హాని కాదా? ఈ నవలని అంటరానివాళ్ళ అందరి జీవితాలకు ప్రాతినిథ్యం వహించే నవలగా సాధారణీకరించే లేదా సిద్ధాంతీకరించేవాళ్ళు ఆలోచించవలసిన ముఖ్యమైన అంశమిది.

ఈ ప్రశ్నల్నీ, నా అభిప్రాయాల్నీ ఈ నవలా రచయిత మొన్న( 19-2-2010) మా సెంట్రల్ యూనివర్సి కీ వచ్చినప్పుడు చర్చించాను. ఆయనేదో వివరణ ఇచ్చారు. అప్పుడు ఆచార్య అల్లాడి ఉమ, ఆచార్య శ్రీధర్ గార్లు ఉన్నారు ( వీరిరువురూ “అంటరాని వసంతం” నవలను ఆంగ్లంలోకి అనువదించారు. త్వరలో అది పుస్తక రూపంలో రాబోతుంది) రచయిత చెప్పిన వివరణను నా మాటల్లో చెప్పడం నాకిష్టం లేదు. ఆయనే దాన్ని ఎక్కడైనా రాస్తే మంచిది. అలా కాకుండా ఒక రచన రాసిన తర్వాత రచయిత పని పూరైపోతుంది. దాని గురించి మళ్ళీ మాట్లాడడమంటే మరో కొత్త రచన గురించి మాట్లాడడమో, ఆ రచయితగా కాకుండా ఒక బయట వ్యక్తిగా మాట్లాడడమో అవుతుందని భావించే డెత్ ఆఫ్ ది ఆథర్ భావనతో నవలా రచయిత ఉంటే మనమేమీ చేయలేం. అది మనకి లభించిన స్వేచ్చగానే భావించే అవకాశం ఉంది.

అందుకే ఈ నవలను చదివిన తర్వాత, దానిపై వస్తున్న విమర్శను చూస్తున్న తర్వాతా నేను చెప్పేది ఒక్కటే, దయచేసి మళ్ళీ మళ్ళీ మాదిగల్ని సాహిత్యంలోనూ మోసం చేయవద్దు. ఇప్పటికే తెలుగు సాహిత్యంలో మాదిగల గురించి దళితేతరులు తెలిసో తెలియకో రాసినా, దాన్ని చాలా మంది విమర్శకులు మాలల జీవితంగా వ్యాఖ్యానిస్తున్నారు. ఇలాంటి “మాల వసంతం,” “అంటరానివసంతం”గా ప్రచురించుకున్నా, భవిష్యత్తులో స్పష్టంగా “మాదిగ వసంతం” రాయాలనుకునే వాళ్ళ ద్వారాల్ని ముందుగానే మూసేయొద్దు.
Read more...
Posted by డా.దార్ల at 10:52 PM 2 comments
Labels: తెలుగులో మాదిగ సాహిత్యం, వ్యాసాలు, సూర్య

తెలంగాణ సంఘర్షణ పతాక కదిరె కృష్ణ కవిత్వం

తెలంగాణ సంఘర్షణ పతాక కదిరె కృష్ణ కవిత్వం
తెలంగాణ సంఘర్షణ పతాక కదిరె కృష్ణ కవిత్వం

-డా//దార్ల వెంకటేశ్వరరావు



తెలంగాణా ప్రాంతం వెనుకబడిందా? తెలంగాణా ప్రజలు వెనుకబడి ఉన్నారా? తెలంగాణా ప్రజల్నివెనక్కి నెట్టి వేశారా? అనే ప్రశ్నలు వేసుకుంటే అనేక రాజకీయ కారణాల వల్ల తెలంగాణా ప్రాంతం వెనకబడి పోయిందని ఆ చారిత్రక ఆధారాలు ఎన్నో వివరిస్తున్నాయి. నిజాం పాలన దానికొక కారణంగా చాలా మంది చెప్తున్నారు. తెలంగాణాలోని అత్యధికులు, కింది వర్గాలకు చెందిన ప్రజలు ఆర్ధికంగా వెనుకబడ్డారు. వెట్టితో నలిగిపోయారు. పోరాటాలు చేసి చేసి అలసి పోయారని చెప్పలేం గానీ, మరింత రాటుదేలారు. లేకపోతే ప్రపంచంలో ప్రథమ స్వాతంత్ర్య సంగ్రామం అని పిలిచే 1857 నాటి తిరుగుబాటు, తర్వాత అంత శక్తివంతమైన పోరాటం తెలంగాణాలోనే జరిగిందని విమర్శకులు వ్యాఖ్యానిస్తారా? కనుక ప్రజలు 'పోరాటం' చేయడంలో వెనుకబడి లేరు. వెనక్కి నెట్టబడుతున్నారు. పోరాటాల్ని నిజంగా' గుర్తించని వాళ్ళు పాలకులుగా చెలామణి అవుతున్నారు. అందుకనే ఒకప్పుడు వెట్టి నిర్మూలన నిరంకుశ పాలనను వ్యతిరేకించి సాయుధ పోరాటం చేసి అనేక మంది ప్రాణాల్ని త్యాగం చేసి, విశాలాంధ్ర పేరుతో మళ్ళీ మోసపోతుంటే అది మోసమని ఘోషిస్తుంటే పోరాడుతుంటే ఆ పోరాటాన్ని పరిగణలోకి తీసుకోవట్లేదు నేటి పాలక వర్గమనీ చాలామంది భావిస్తున్నారు. పాలకులు ప్రత్యేక తెలంగాణ ఇవ్వకుండా రక రకాల సాకుతో కాలాన్ని వెళ్ళదీస్తున్నారు. వీటన్నింటిని తెలంగాణా ప్రాంతం మీద అభిమానం, అవగాహన, చైతన్యం ఉన్న కవులు, రచయితలు తమ రచనల్లో రాస్తూనే ఉన్నారు. అలా వచ్చినదే కదిరె కృష్ణ కవిత్వం''బలగం"
మాతృత్వం పైన, మాతృ భూమి పైన మమకారంతో కవిత్వం రాస్తున్నాడు కదిరె కృష్ణ. మత కల్లోలాపై ఆగ్రహం, ఆ కల్లోలాల వెనుక బలైపోయే దళితుల పట్ల ప్రేమ అతని కవిత్వంలో ఉంది. ప్రపంచీకరణ ప్రభావంతో అన్నీ మారుతున్న 'కులం' మాత్రం మాసిపోవడం లేదనే ఆవేదన ఉంది. తెలంగాణ ప్రాంతంలో దళితులు జీవించటమే కష్టమైన పరిస్థితుల్లో, ఒక దళిత మహిళ, అందులోనూ ఒక మాదిగ మహిళ దేశ రాజకీయాల్లో కూడా పేరు ప్రఖ్యాతలు తెచ్చుకోవాడం అసమాన్యమని కీర్తిస్తాడు. దళితుల్లోని అంతర్వివక్షనూ ప్రశ్నిస్తూనే మాదిగల గొప్పతనాన్ని వెల్లడిస్తాడు. స్త్రీలను గౌరవిస్తామంటూనే, ఫ్యాషన్స్‌ పేరుతో జరుగుతున్నవ్యాపారం, వ్యభిచారం కూపంలోకి దింపేస్తున్న ఆడపిల్లల్ని చూసి కవి చలించిపోతాడు. ప్రత్యేక తెలంగాణ పట్ల మాదిగల దృక్పథంగా తన అభిప్రాయాన్ని కూడా స్పష్టంగా వివరిస్తున్నాడు. మాదిగల్ని చైతన్య పరిచే సాహిత్యం సృష్టించిన కవుల్ని, కళాకారుల్ని ఉత్తేజ పరుస్తున్నాడు. ఇవన్నీ కదిరె కృష్ణ రాసిన 'బలగం'(2007) కవితా సంపుటిలో బలంగా కనిపించే సమకాలీన సమాజం సంఘర్షణాత్మక కవితా చిత్రాలు.
ప్రపంచీకరణ ప్రభావం వల్ల గ్రామీణ సంస్కృతిలో వచ్చిన మార్పుల్ని వర్ణిస్తూ ........., "పట్ట పగలే/పల్లెనెవడో దోచుకుంటున్నాడు/నిర్భీతిగా/పొట్టలో తలదూర్చి/ నెత్తురు జుర్రేస్తున్నాడు/ గ్లోబల్ దొంగ / రంగు రంగుల ఛానళ్ళ కులాల దొంగ /మళ్ళీ సమధుల్లోకే పయనం..../................................./కళకళలాడిన పల్లె / కొనవూపిరితో కొట్టుమిట్టాడుతున్న / "క్రౌంచ మిధునం"...... (బలగం, 2007 : 2) అనడంలో వలసలు పోతున్న జీవితాల్లో చెలరేగే సంఘర్షణను కవిత్వీకరిస్తున్నాడు కవి. ప్రేమానురాగాలతో కలిసి మెలిసి జీవించనివ్వని వలసల్ని, భార్యా భర్తల మధ్య అనివార్యమవుతున్న వియోగాన్ని "క్రౌంచ మిధునం" అనే భావం చేత కవిత్వీకరించాడు. వాల్మీక రామాయణం రావడానికి శోకం నుండి శ్లోకం అప్రయత్నంగా పుట్టడం కారణమని ఒక కథ ప్రచారంలో ఉంది. క్రౌంచ పక్షుల జంటను ఒక బోయ వాడు కొడితే, దానిలోని ఒక పక్షికి బాణం తగిలి, అది నేలపై పడి విలవిలలాడుతూ ప్రాణం విడుస్తుంది. తనకు దూరమైన పోతున్న పక్షి చుట్టూ తిరుగుతూ మరో పక్షి విలవిలలాడిపోతుంది. అలా గ్రామం వలసలతో భార్యాభర్తలు విడిచి ఉండలేక, విడవకపోతే బతకలేక మనోవ్యధకు గురవతన్నారని వర్ణిస్తున్నాడు కవి.
నాగప్పగారి సుందర్రాజు మరణించిన తర్వాత చాలా మంది స్మృతి కవితల్ని రాశారు. కదిరె కృష్ణ, నాగప్పగారి సుందర్రాజు పేరుతో సంభాషణాత్మక శిల్పంతో కవిత రాశాడు. చనిపోయిన సుందర్రాజుతో మాట్లాడుతున్నట్లు రాశాడు కవి. సుందర్రాజు స్థాపించిన "మాదిగ సాహిత్య వేదిక" ఆగిపోయినా, ఆ స్పూర్తితో మాదిగ కళాకారుల వేదికను కొనసాగిస్తున్నట్లు చెప్తాడు కవి. ఆ స్పూర్తి కొనసాగుతుండడం వల్లనే నగర వీధుల్లో డప్పులతో మాదిగలు తమ సంస్కృతిని విస్తరిస్తున్నారంటాడు కవి. ఈ కవితలో మూడు అంశాలున్నాయి.
1. వర్గీకరణ విషయాన్ని కోర్టు కొట్టేయడంతో మాల వర్గానికి చెందిన వారంతా సంతోషంగా ఉన్నారు.
2. అయినా వర్గీకరణ సాధన కోసం, దానితో పాటు మాదిగ చరిత్ర, సంస్కృతులను కొనసాగించే సంస్థలు కొత్త కొత్తగా పుడుతూనే ఉన్నాయని, మాదిగ చైతన్యం కొనసాగుతుందనే హామీ కనిపిస్తుంది.
3. దళిత, మాదిగల భావజాలాన్ని నిరంతరం ప్రశ్నించుకోవటం కూడా జరుగుతుందనే విషయాన్ని, సుందర్రాజుతో అక్కడి విషయాల్ని తెలుసుకోవడంలో వర్ణించగలిగాడు. బ్రహ్మ, విష్ణు, రంభ, ఊర్వశిలనే హిందూ భావజాలంలో కనిపించే స్వర్గ నరకాలేవి లేవనీ, అవన్నీ అభూతకల్పనలనే భౌతికవాదిగా సుందర్రాజు భావజాలాన్ని వివరించగలిగాడు కదిరె కృష్ణ. ఆ కవితలోని కొంత భాగాన్ని కింద పరిశీలించవచ్చు…
"ఏం బ్రదర్! సోదరులు రెచ్చిపోతుండ్రంట!"/ …………..
…………… "మాదిగ చైతన్య వేదికను/మజ్జెల్నే ఆపిండ్రంటా!/ "అయితేందన్నా…!/మాదిగ కవుల కళాకారుల వేదిక /బెట్నెం!/'డప్పుల మోత'తో దద్దరిల్లుతోంది పట్నం" (బలగం: 2007 : 12)
ఈ కవితా ఖండికల్లో శిల్ప వైవిధ్యాన్ని ప్రదర్శించగలిగాడు.
స్వాతంత్ర్యం వచ్చి 60 ఏళ్ళు దాటుతున్నా, ప్రజాస్వామ్య దేశంలో అందరికీ హక్కులున్నా, వాటిని అందుకోలేని వాళ్ళలో దళితులే ముందున్నారు. ఈ విషయాన్ని వర్ణిస్తూ కవి…
"కలకటేరు బాబు కారుకు వేలాడుతున్న /మూడు రంగుల జెండా సాక్షిగా/ఆ బావి నీళ్ళు తోడడానికి అనర్హుడనని
ఊరు ఊరంతా గర్జిస్తే, పాలిపోయిన మొఖం వేసుకొని /మాటలొచ్చిన మూగదయ్యింది రాజ్యాంగం" (బలగం: 2007 : 18) అని చెప్పడంలో 'రాజ్యాంగం' హక్కులిస్తున్నా, వాటినింకా ఎంతోమంది దళితులు అందుకోలేక పోతున్నారనే సత్యాన్ని చెప్పాడు.
బంద్, సమ్మెలు వంటివేమి జరిగినా నష్టపోయేది దళితులేనని చెప్తూ కవి…
"అప్పుడప్పుడు /నగరం చిందులేస్తుంది/ఎలక్షన్ల సొల్లు మత్తు మత్తుగా చిత్తు చిత్తుగా తాగి /నలుగురు దళితుల్ని మింగి /ప్రశాంతంగా /హాయిగా త్రేనుస్తుంది/
………../దీని కడుపులో మనువు రాచపుండు " (బలగం: 2007 : 18) ఉందనీ, దాన్ని ఆపరేషన్‌ చేయడానికి దళితులంతా 'వైద్యులై' కదలవలసిన అవసరం ఉందంటాడు. బంద్, సమ్మెల వంటివి జరిగేటప్పుడు దళితులెంత అప్రమత్తంగా ఉండాలో హెచ్చరిస్తున్నాడు కవి.
మాదిగవాడిగా కుంగిపోకుండా, ఆ కులంలో ఉంటూనే ఆత్మగౌరవాన్ని ప్రకటిస్తున్న మంచి కవిత "నే నెవరో చెప్తుంది…"
"ఏవడ్రా ననుమించిన / ఇంజనీరు/ ఏదిరా నా చెప్పుల్ని మించిన/ మిషనేరు/ గూటం నా కుల గురువు/తంగేడు చెట్టు నా కల్పవృక్షం/కత్తికి కదనం నేర్పినోన్ని/ నెత్తుటి ముద్దలతో/దేశం సరిహద్దులు గీసినోన్ని/ మాదిగోన్ని" (బలగం: 2007 : 56)
మాదిగల కులవృత్తి, ఆ సాధనాలు, ఆ పనితనం, ఆ నైపుణ్యం వంటివన్ని ఈ కవితలో చెప్పటంలో ఆత్మగౌరవాన్ని వ్యక్తీకరిస్తున్నాడు కవి. వాటితోనే జీవితాంతం కొనసాగిస్తానని ఎక్కడా ప్రకటించలేదు. వృత్తులకన్నింటికీ గౌరవం కల్పించాలనే డిమాండ్ కనిపిస్తుంది. సమాజానికి మాదిగలు చేస్తున్న కృషిని గుర్తించమనే, కొందరి సేవనే గొప్పగా గుర్తించడం సరికాదనీ వివరిస్తున్నాడు కవి.
అన్నీ మారుతున్నా, 'కులం' మాత్రం పోవట్లేదని చెప్తూ "దీని దినం జెయ్య!" అనే కవితను రాశాడు కవి కదిరె కృష్ణ.
డొంకదారి, రేల పూత బంగారంలా మెరుస్తుంది. గ్రామాల్లో ల్యాండ్ ఫోన్స్‌ స్థానంలో సెల్‌ఫోన్స్‌, ఫోర్టబుల్ స్థానంలో ప్లాస్మా టీ.వీ.లు వస్తున్నాయి. ప్రత్యక్ష ప్రసారాలతో అన్ని సెకన్ల కాలంలో తెలిసిపోతున్నాయి. వైద్య రంగంలో కూడా ఎన్నో మార్పులు వచ్చాయి.
"ఇరవై నాల్గు గంటల ప్రసారం/గుండు సూదుల్తో పెద్దాపరేషన్‌..." అన్నీ జరుగుతున్నాయి.
"మంచిదే! అన్ని మారినైగాని/మా ఊళ్ళె.../కులం మాత్రం/ మారలె.../దీని దినంజెయ్య! (బలగం: 2007 : 66)
ప్రపంచీకరణ ప్రభావంతో అన్ని మారుతున్నా కులం మాత్రం మారడంలేదనేది అనుభవ సత్యంగా చెప్తున్నాడు కవి.
ప్రత్యేక తెలంగాణా రాష్ట్రం కోసం ఈ ప్రాంత ప్రజలంతా పోరాడుతున్నారని చెప్తూ నైజాము నవాబుల్ని మట్టి కరిపించిన వీరుల్ని స్మరిస్తాడు కవి. సమకాలీన నాయకుల మీసాల్ని గుర్తిస్తున్నామంటాడు. మాదిగలు కూడా తెలంగాణా పోరాటాన్ని సమర్ధిస్తున్నారంటూ...
"డప్పు గూడ మోగుతున్నది / కన కన /రావాలని తెలంగాణ" (బలగం: 2007 : 71) అని ప్రకటించాడు కవి.తెలంగాణా కవులు అత్యధికులు తెలంగాణ ప్రత్యేక రాష్ట్రం కావాలనే కోరుకుంటున్నారు. ఈ ప్రాంత దళిత కవులూ అలాగే కోరుకుంటున్నా, వారికవిత్వంలో కుల నిర్మూలన కావాలనే ఆకాంక్ష బలంగా కనిపిస్తుంది. సమకాలీన సమస్యల్ని శక్తి వంతంగా కవిత్వీకరిస్త్నున్న కదిరె కృష్ణను అభినందించవలసిందే!

కీ.శే.నాగప్పగారి సుందర్రాజు 10 వ వర్థంతి కార్యక్రమ విశేషాలు

Thursday, July 22, 2010
కీ.శే.నాగప్పగారి సుందర్రాజు 10 వ వర్థంతి కార్యక్రమ విశేషాలు

తేది: 17-7-2010,

సాయంత్రం సుమారు నాలుగు గంటల ప్రాంతం,

డా.బి.ఆర్‌.అంబేద్కర్‌ ఆడిటోరియం,

హైదరాబాదు విశ్వవిద్యాలయం క్యాంపస్‌.

సరిగ్గా పదేళ్ళ క్రితం, ఇదే రోజు కీ.శే.నాగప్పగారి సుందర్‌రాజు ఆత్మహత్య చేసుకున్నాడు. చరిత్రలో జూలై 17కి ఒక చారిత్రక ప్రాధాన్యత ఉంది. కారంచేడు ప్రాంతంలో దళితులపై సామూహికదాడి జరిగిన రోజు. నేటికి ఇరవై ఐదేళ్ళైంది. సెంట్రల్‌ యూనివర్సిటీ ( హైదరాబాదు విశ్వవిద్యాలయం ) లో ప్రస్తుతం అడ్మిషన్స్‌ జరుగుతున్న హడావిడిలో నిమగ్నమై కూడా, ఒక బాధ్యతగా ఇదే రోజు దళిత స్టూడెంట్స్‌ యూనియన్‌ వాళ్ళు వర్థంతి కార్యమ్రాన్ని నిర్వహించడం అభినందనీయం.

కీ.శే.నాగప్పగారి సుందర్‌ రాజు రాసిన కవితలను సభ ప్రారంభానికి ముందుగా చంద్రయ్య, ఉదయభాను భావయుక్తంగా, చక్కని ఉచ్చారణతో చదివి వినిపించారు. వీటితో పాటు కీ.శే.నాగప్పగారి సుందర్‌ రాజు చాలా ఇష్టపడే నాయకుడు శివసాగర్‌ రాసిన పాట చంద్రయ్య గొంతులో మరోసారి అందర్నీ అలోచింపజేసింది. దళిత స్టూడెంట్స్‌ యూనియన్‌ ప్రధాన కార్యదర్శి సురేష్‌ వక్తలను వేదికపైకి ఆహ్వానించి, సభ ప్రాధాన్యతను వివరించారు. సభాధ్యక్షత వహించిన పరిశోధక విద్యార్థిని కుమారి డి.హేమలత మాట్లాడుతూ కీ.శే.నాగప్పగారి సుందర్‌ రాజు జీవిత విశేషాల్ని కొండను అద్దంలో చూపించినట్లు సంక్షిప్తంగా, సమగ్రంగా వివరించారు.

హైదరాబాదు విశ్వవిద్యాలయంలో అసోసియేట్‌ ప్రొఫెసర్‌ డా. శ్రీపతి రాముడు మాట్లాడుతూ కీ.శే.నాగప్పగారి సుందర్‌ రాజుతో తనకున్న అనుబంధాన్ని వివరించారు. వ్యక్తిగతసంబంధాలు చెడిపోకుండా, ఉద్యమాన్ని ఎలా ముందుకి తీసుకెళ్ళాలో సుందర్‌ రాజుని చూసి తెలుసుకోవాల్సినవెన్నో ఉన్నాయన్నారు. ప్రముఖకవి, రచయిత డా. కదిరె కృష్ణ మాట్లాడుతూ కీ.శే.నాగప్పగారి సుందర్‌ రాజు బ్రాహ్మణీయ సంస్క ృతికి ప్రత్యామ్నాయాన్ని చూపే ప్రయత్నం చేశాడని పేర్కొన్నారు. సుందర్‌ రాజుతో తనకెంతో సన్నిహిత సంబంధాలున్నాయని వాటిని వివరించారు. కీ.శే.నాగప్పగారి సుందర్‌ రాజు చనిపోయినప్పుడు తాను రాసిన కవితను చదివి వినిపించారు. ఉద్వేగంతో డా. కదిరె కృష్ణ చేసిన ప్రసంగం సభను ఆకట్టుకుంది.

యోగివేమన విశ్వవిద్యాలయంలో అసిస్టెంటు ప్రొఫెసరు, దళిత స్టూడెంట్స్‌ యూనియన్‌ పూర్వ అధ్యక్షుడు డా.సతీష్‌బాబు మాట్లాడుతూ కీ.శే.నాగప్పగారి సుందర్‌ రాజు రెండు ప్రధాన మార్గాల్లో కృషి చేశాడని అది ఒకటి సాహిత్యంలోను, రెండవది సామాజికంగానూ సాధించాడని అన్నారు. సాహిత్యంలో దళిత సాహిత్యం ప్రత్యామ్నాయ సంస్కృతిని ఎలా సృజనీకరించాలో తన రచనల ద్వారా నిరూపించాడని, అలాగే కేవలం రచనలతో ఆగిపోకుండా దాన్ని సమాజంలో వివిధ ఉద్యమాల రూపంలో ముందుకి తీసుకెళ్ళాలని దాన్ని సాధించడానికి కీ.శే.నాగప్పగారి సుందర్‌ రాజు ఎంతో శ్రమించాడని కొనియాడారు.

డా. దార్ల వెంకటేశ్వరరావు ప్రసంగం

సభలో నేను (డా. దార్ల వెంకటేశ్వరరావు) మాట్లాడుతూ కీ.శే.నాగప్పగారి సుందర్‌ రాజుతో నాకున్న సన్నిహిత సంబంధాలను, అతని సామాజిక, సాహిత్య ఉద్యమ తత్వాన్ని వివరించాను. అతను చనిపోయినప్పుడు యూనివర్సిటీ విద్యార్థులం చాలా మందిమి అనంతపురం వెళ్ళి, దహన సంస్కారాలు పూర్తైయ్యేవరకూ ఉన్నామనీ, తర్వాత అతని తమ్ముడు ఆనందరాజుకి ఉద్యోగం ఇస్తానని శ్రీ కృష్ణదేవరాయ విశ్వవిద్యాలయం ఉపాధ్యక్షురాలు ఆచార్య సరస్వతీరావుగారు హామీ ఇచ్చారని నాటి వివరాలను వివరించాను. సుందర్‌రాజు తమ్ముడు ప్రస్తుతం అక్కడే ఉద్యోగం చేస్తున్నాడనీ అతనిని ఒక ఫోను కాల్‌ (9441244332) చేసి పరామర్శించగలిగితే ఆ కుటుంబానికి గొప్ప ఓదార్పునిచ్చిన వాళ్ళవవుతారని, తద్వారా ఉద్యమకారులు చనిపోయినా వాళ్ళకెంతో గౌరవం ఉందనే సత్యాన్ని నిరూపించాలని చెప్పాను. నా ప్రసంగంలోని కొన్ని ముఖ్యాంశాలను కింద వివరిస్తున్నాను.

కారంచేడు సంఘటన ` సుందర్‌ రాజు ఆత్మహత్య

‘‘ ఇలాంటి రోజు ఒకటి వస్తుందని నేనెప్పుడూ ఊహించలేకపోయాను. ఒక ఉద్యమకారుడు ఇలా హఠాన్మరణం చెందుతాడని కీ.శే.నాగప్పగారి సుందర్‌ రాజు గురించి నేనెప్పుడూ అనుకోలేదు. ఆయన మరణం గురించి నేనే మాట్లాడవలసి వస్తుందనీ నేనెప్పుడూ అనుకోలేదు. నేటికి సుందర్‌ రాజు చనిపోయి సరిగ్గా పదేళ్ళైయ్యింది. అలాగే నేటికి కారంచేడులో దళితులపై దమనకాండ జరిగ ఇరవైఅయిదేళ్ళైంది. కారంచేడు సంఘటన జరిగిన రోజే సుందర్‌ రాజు ఆత్మహత్య చేసుకున్నాడు. ఈ రెండు సంఘటనలకీ మధ్యేమైనా సంబంధం ఉందో లేదో నాకప్పుటికి స్ఫురించలేదు.నేను సుందర్‌ రాజు గురించి రాసిన పుస్తకంలోను దీన్ని ప్రస్తావించలేదు. బహుశా సమస్యని కేవలం అతని వ్యక్తిగత కోణం నుండే ఆలోచించాము తప్ప, ఈ దృష్టితోనూ అన్వేషించాల్సిన అవసరం ఉందేమో.

కదిలించిన సుందర్‌ రాజు కవిత

‘‘యూనివర్సిటీలో సుందర్‌ రాజు నాకంటే సీనియర్‌.అతను పిహెచ్‌.డి.,లో ఉండగా నేను ఎం.ఎ.లో చేరాను. అతను రాసిన ‘‘ ఔను నేను దేశద్రోహినే’’ అనే కవిత చదివి ఆయనకు దగ్గరయ్యాను. ఎం.ఎ. అయిన వెంటనే జె.ఆర్‌.ఎఫ్‌., వచ్చినా తనకి పిహెచ్‌.డి., సీటు ఇవ్వనందుకు నిదర్శనంగా కవిత రాశాడు. యూనివర్శిటీ గోడలమీద అతికించాడు. కవులకున్న బలహీనతో, బలమో తమకి ఆనందం కలిగినా, దుఖ్ఖంగా వచ్చినా వెంటనే కలం తీస్తారు. కవితో కథో రాస్తారు. వాటిని బయట పెడతారు. అక్షరం రగులుకుంటుంది. మహాకవి కాళోజీ అభివర్ణించినట్లు అక్షర రూపం దాల్చిన సిరాచుక్క వేయి మెదళ్ళకు కదలిక అవుతుంది. సుందర్‌ రాజు రాసిన కవిత చదివిన విద్యార్ధులు కదిలారు. సీటు సాధించుకున్నాడు. ఆ తర్వాత వికలాంగుల కోసం, యూనివర్సిటీలోని ఇతర సమస్యల పరిష్కారానికి జరిగే ఆందోళనల్లో పాల్గోనేవాడు. కేవలం దళితుల గురించే కాకుండా ఇతరుల సమస్యల గురించి కూడా స్పందించిన వ్యక్తి గురించి గుర్తు చేసుకోవడమంటే సామాజిక న్యాయం కోసం జరుగుతున్న ఉద్యమాలకి ఊతమివ్వడమే. ఇప్పుడు ఇక్కడికి వచ్చిన వాళ్ళంతా అలాంటి కార్యక్రమంలో భాగస్వాములైనట్లే. కనుక మీరంతా అభినందనీయులు. మిమ్మల్ని హృదయపూర్వకంగా అభినందిస్తున్నాను.

సుందర్‌ రాజు - సమన్యాయం పోరాటం

‘‘ సుందర్‌ రాజు సమన్యాయం కోసం పోరాడాడు.అతడు మాదిగ కనుక, మాదిగల వైపు నుండి తన వాదనను వినిపించాడు. ఈ మధ్య నేను జి.కళ్యాణరావుగారి నవల ‘ అంటరాని వసంతం’ పై ఒక వ్యాసం రాశాను. చాలా మంది దాన్ని వ్యక్తి గత ద్వేషంగా అపోహ పడ్డారు. ఆ నవలా రచయిత నాతో మాట్లాడుతూ ‘అంటరాని వసంతం’ మొదటి భాగం కాదనీ, మొదటి భాగమంతా మీరు ఆశించిన మాదిగల గురించే ఉందనీ, అయితే దాన్ని మరొకరు రాసేశారని, అది అంత ప్రాచుర్యంలోకి రాలేదనీ, అయినా నా మూడవ భాగంగా వచ్చే నవలలో మాదిగల సంస్క ృతి పూర్తిగా ఉంటుందనీ నాతో అన్నారు. అఅదే మాట ఎక్కడైనా ఆయనే రాస్తే బాగుంటుందనేది నా వాదన. అయితే ఈ సందర్భంలో మనం దాన్ని మరోలా కూడా విశ్లేషించుకోవచ్చు.

ఇంతవరకూ ఉన్న తెలుగు సాహిత్యమంతా, అది దళితులు రాసినా, దళితేతరులు రాసినా, తెలిసో తెలియకో అత్యధిక శాతం మాదిగల గురించే రాశారు. కానీ, దాన్ని అందరూ ఒకేలా అవగాహన చేసుకోలేకపోయారు. ఈ రెండు ప్రధాన ఉపకులాల మధ్య దళితేతరులకు అవగాహన లేకపోవడం కూడా వారి వారి సంస్క ృతిని సరైన రీతిలో సృజనీకరించలేకపోయారు. ఆ ప్రయత్నం ఈ నవలలో మాలల కేంద్రంగా జరిగిందని మరో వాదన చేయవచ్చు కానీ, నా వాదన ఒకటే. చరిత్ర శ్రమ కులాల చరిత్రను విస్మరించింది. కనుక, చరిత్రను పునర్మించుకునే ప్రయత్నం అవసరమనే దృక్పథం గల వాళ్ళు రాసే చరిత్ర కూడా వక్రీకరణకు గురైతే ఎలా? అందుకే నా వ్యాసాన్ని అలా రాయవలసి వచ్చింది. కానీ, సుందర్రాజు తన రచనల్లో మాదిగల్నే కేంద్రంగా చేసుకున్నా, చాలా వాటిలో కేవలం అవి మాదిగలకు మాత్రమే చెందినవి కాదు. యావత్తు దళితులందరికీ అన్వయమయ్యే లక్షణాలు చాలా ఉన్నాయి. బ్రాహ్మణీయ సంస్క ృతిని తమదైన దృష్టికోణంతో నిరసించేటప్పుడు, విమర్శించేటప్పుడు ఇలాంటివి జరుగుతుంటాయి.సుందర్‌ రాజు రచనలను ఈ దృష్టితో చూసినప్పుడు అన్యాయాన్ని ఎదుర్కొనే దిశగా తన రచనలు కొనసాగాయని అర్ధమవుతుంది. అన్యాయాన్ని నిరసించడమంటే, న్యాయాన్ని తమ హక్కుల కోసం తాము ఉద్యమించకపోతే ఇతరులెవరో తమ హక్కుల్ని సాధించిపెడతారని ఆశించడం కేవలం అవకాశవాదమవుతుంది. అందు వల్ల సుందర్‌రాజు అవకాశవాదిగా మిగిలిపోలేదు. సమ న్యాయం కోసం పోరాడాడు. సమన్యాయం కోసం రాశాడు.

రాబోయేది ఓ.బి.సి.ల వర్గీకరణ మహోధ్యమం

‘‘ సుందర్‌ రాజుని దగ్గర నుండి చూసిన వ్యక్తిగా నేను గమనించిన అంశాలు. అతను కేవలం మాదిగల కోసమే పోరాడలేదు. క్యాంపస్‌లో అందరికీ న్యాయం జరగాలని ఆరాటపడ్డాడు. ముఖ్యంగా క్యాంపస్‌లో వికలాంగుల రిజర్వేషన్‌ అమలులో, వికలాంగులకు వెన్నుదన్నుగా నిలిచాడు. సుందర్‌ రాజు ఎస్సీ వర్గీకరణ వల్ల న్యాయం జరుగుతుందని ఆశించినట్లే, ప్రస్తుతం రాష్ట్రంలో వెనుకబడిన తరగతుల వారికి ఎ.బి.సి.డి.లుగా వర్గీరణ ఉండటం వల్ల వారికి చాలా వరకూ న్యాయం జరుగుతుంది. అది ఇప్పుడు కేంద్ర ప్రభుత్వం ఆమోదించిన ఓబిసి రిజర్వేషన్స్‌ రూపంలో అమలులోకొచ్చింది. కానీ, 27 శాతం రిజర్వేషన్లు అందులోని కొన్ని ఉపకులాల వారికే దక్కుతున్నాయి. ఇది ఎంతవరకూ న్యాయబద్దమైన పంపిణీ అవుతుందనే ప్రశ్న రాబోయే రోజుల్లో మనం చూడబోతున్నాం. బహుశా రెండు మూడేళ్ళలో ఓ.బి.సి.ల వర్గీకరణ మహోధ్యమం చూడబోతున్నాం. అది న్యాయబద్దమైన పోరాటం కూడా అవుతుంది. లేకపోతే సామాజిక న్యాయం పేరుతో కొన్ని కులాల వారికే సామాజిక ఫలాలు అందుతాయి. మరికొంతమంది నష్టపోతారు. అది సమాజానికి మంచిది కాదు. సామాజిక అసమానతలకు, మరికొన్ని కులాల విద్వేషానికీ కారణమవుతుంది. సమాజసమతుల్యత దెబ్బతింటుంది. ఇలాంటి మహోన్నతమైన లక్ష్యాలు ఎస్సీ వర్గీకరణ ఉద్యమంలో ఉన్నాయి. వాటిని సుందర్‌రాజు సామాజిక ఉద్యమాల ద్వారాను, సాహిత్యం ద్వారాను ప్రజలముందుకి తీసుకెళ్ళడానికి ప్రయత్నించాడు.

సుందర్‌రాజు మరణించిన చోటే ఆనందరాజు ఉద్యోగం

సుందర్‌రాజు ఏవో కారణాల వల్ల చనిపోయాడు. అతడు కారంచేడు సంఘటన గురించి చాలా బాధ పడుతుండేవాడు. అతని మరణాన్ని అప్పుడు ఆకోణంతో చూడలేకపోయాం. కానీ, ఇప్పటికి సరిగ్గా కారంచేడు సంఘటన జరిగి నేటికి 25 ఏళ్ళైంది. సుందర్‌రాజు చనిపోయి నేటికి పదేళ్ళైంది. అతను చనిపోయిన రోజు యాదృచ్చికం కాదేమోనిని అనిపిస్తుంది. నిజానికి నేనా విషయాలన్నీ మాట్లాడదామనుకున్నాను. కానీ నా గొంగుమూగవోయింది. మాట్లాడలేకపోతున్నాను. అతనితో నాకున్న సంబంధం అంతగాఢమైంది.అతను చనిపోయిన తర్వాత మన సెంట్రల్‌యూనివర్సిటీ నుండి ఒక బస్సు వేసుకొని వెళ్ళాం. దహన సంస్కారాలయ్యే వరకూ ఉన్నాం. శ్రీ కృష్ణదేవరాయ విశ్వవిద్యాలయంలో సంతాపసభ జరిగింది.దానికి నాటి వి.సి. ఆచార్య సరస్వతీరావు కూడా వచ్చారు. సభలో నేనూ మాట్లాడాను. సభానంతరం వి.సి. చాంబర్‌లో చర్చలు జరిగాయి. సుందర్‌ రాజు పేరుతో యూనివర్సిటీలో ప్రతి ఏడాదీ జరిగేలా ఒక ఎండోమెంట్‌ లెక్షర్‌ పెట్టమని అడిగాం. కానీ, అది ఆచరణ సాధ్యం కాదనీ, మరేదైనా కోరుకోమనీ సూచించారు. సుందర్‌రాజు తమ్ముడు ఆనందరాజు అప్పటికి పి.జి.చేస్తున్నాడనుకుంటున్నాను. అతనికి తగిన ఉద్యోగం ఇప్పించమని కోరాం. దానికిఒప్పుకున్నారు.నేడు ఆనందరాజు అక్కడే ఉద్యోగం చేస్తున్నాడు. మీలో ఎవరైనా అతన్ని ఒకఫోను కాల్‌ చేసి పరామర్శిస్తే ఎంతో ఉపశమనం పొందుతాడు. పరామర్శ చాలా ఓదార్పునిస్తుంది. అది నాకిటీవలే అనుభవపూర్వకంగా తెలిసింది. మా నాన్నగారు చనిపోయినప్పుడు నాకు తెలిసింది. అతని ఫోను నెంబరు నా దగ్గరుంది. నా గొంతు సరిగ్గా వినిపించడం లేదు. ఇదిగో సోదరి హేమలత చెబుతుంది రాసుకోండి...9441244332.

ఒక ఉద్యమకారుణ్ణి మరిచిపోకుండా మీరీ కార్యక్రమాన్ని నిర్వహించినందుకు మీకు నా హృదయపూర్వక అభినందనలు తెలియజేస్తున్నాను. ఒక వైపు అడ్మిషన్స్‌ జరగుతున్నా, మరోవైపు ఇంకా హాస్టల్‌ లో మెస్‌ లేకపోయి సమస్మల్లో ఉన్నా, ఉన్నంతలో అంకితభావంతో ఈ వర్థంతి కార్యక్రమాన్ని సుందర్‌ రాజు చనిపోయిన రోజునే నిర్వహించిన మీ సంకల్పం గొప్పది. మీలోని ఉద్యమస్ఫూర్తికి నిదర్శనం. మీ అందరినీ పేరు పేరునా అభినందిస్తునాను.
Posted by డా.దార్ల at 12:44 PM 1 comments
Labels: కదిరి కృష్ణ, డా.దార్ల వెంకటేశ్వరరావు, మాదిగ సమాచారం

శంకరన్ కు సలాం

బతుకు మీద చీకటి తెరలు
పరుచుకున్నప్పుడు
కనీసం ఒక సన్నని వెలుగు రేఖ కావాలి
కాళ్ళ కింద భూమి సైతం కదలబారి
ప్రవాహంలో కొట్టుకుపోతున్నప్పుడు
ఒడ్డున వున్న గడ్డి పరకైనా చేతికి చిక్కాలి
ఆకలై గుక్కపట్టిన అల్లాడే పిల్లాడికి
కాస్తంత ఓదార్చే అమ్మతనం కావాలి
అణగారిన బతుకుల ఆంక్రందనలు
మట్టి మనుషుల రోదనలు విని
కాలం కన్న శంకరన్ కు సలాం
ఐఏఎస్ జీవన శైలికి
కొత్త అర్ధం చెప్పిన ‘ఋషి‘ వి నీవు
ఎందరో అధికారులకు
ఆదర్శమూర్తివి నువ్వు
ఆదివాసీలను అక్కున చేర్చుకున్న
‘హెమాండర్ఫ్’ వి నువ్వు
సోషల్ వెల్ ఫేర్ విద్యార్ధులు
పుస్తకాల్లో భద్రంగా దాచుకున్న
నెమలి కన్నువి నువ్వు
మధ్యరాత్రి మహానగరం
మత్తుగా నిద్రపోతుంటే...
ఒంటరిగా నువ్వు మాత్రం నిరంతరం పరిశోధకుడిలా
పుస్తకాలు వెదుకుతుంటావ్

ఉద్యమాలకు – రాజ్యానికి
వారధి నువ్వే కదా

నీ మౌనంలో ఒక నిశ్శబ్ద విప్లవం
నీ అడుగు కదిలితే ఒక ఆదేశం
నీ పెదవి కదిపితే ఒక ఉపదేశం
మానవతా సౌరభాలను వెదజల్లే
మహా మనీషివి కదా నువ్వు
మట్టి మనుషులకు కొత్త యుగాన్ని
ఆవిష్కరించాలని కదా నీ తపన

ఈ భూమ్మీద ‘శంకరన్’
ఇలా జీవించాడంటే ....
రాబోయే తరాలు నమ్మరేమో

దుర్మార్గపు పరిస్థితులకు
లొంగిపోయి బతకడం కదా చావంటే
ఏ ప్రలోభాలకు లొంగని నీకు
చావెక్కడ శంకరన్ ?
నీకు నిలువెత్తు సలాం
--- కత్తి కళ్యాణ్
ఫోను: 09704501017

( బహుజన కెరటాలు మాసపత్రిక, అక్టోబరు 2010 సౌజన్యంతో...

మూగ బోయిన ధిక్కార స్వరం

మూగ బోయిన ధిక్కార స్వరం
వరంగల్, ఆగస్టు 20 : 'అయ్యా..! అందరూ 'శాంతి..శాంతి' అని ఎన్నో ఏళ్లుగా మాట్లాడుతున్నారే. ఈ మంత్రం ఎప్పుడో జపించి ఆచరిస్తే మా తెలంగాణ పల్లెల్లో ఊరికో స్మారక స్థూపం ఉండేది కాదు. మా పోరగాండ్లు స్మారక స్థూపాల మీద ఎరుపై చీకటి అయ్యేవారు కాదు కదయ్యా..

' అని నిక్కచ్చిగా ప్రకటించిన ధీశాలి ఆయన. తెలంగాణ ప్రత్యేక రాష్ట్ర ఉద్యమమే కాదు రాష్ట్ర వ్యాప్తంగా జరుగుతోన్న అనేక అస్థిత్వ ఉద్యమాలతో మమేకమై పనిచేసిన చిత్తశుద్ధిగల కార్యకర్తా ఆయన. విద్యార్థి రాజకీయ ఉద్యమాల్లో ఎర్రబావుటా మనసునిండా ఉన్నా, అన్నిరకాల సంఘాలతో మమేకమై కలిసి నడిచిన వ్యక్తిబావుటా ఆయన. ఆయనే ప్రొఫెసర్ కేసరాజు కుమార్. అసలు పేరు కేసరాజు కొమురయ్య.

కలం పేరు కొమ్రన్న. మెదడుకు సంబంధించిన వ్యాధితో ఆయన శుక్రవారం సాయంత్రం హైదరాబాద్ అపోలో ఆస్పత్రిలో కన్నుమూశారు. ఆయన మృతితో కాకతీయ విశ్వవిద్యాలయం ప్రొఫెసర్ బియ్యాల జనార్దన్ తరువాత అంతటి వాగ్దాటి కలిగిన ఒక మంచి అధ్యాపకుడిని కోల్పోయినట్లయింది.

విద్యార్థి దశ నుంచే..
కొమ్రన్న విద్యార్థి దశ నుంచే విద్యార్థి రాజకీయాల పట్ల ఒక విలక్షణ, పరిణతి చెందిన వ్యక్తిగా వ్యవహరించేవాడని ఆయన సహచరులు నెమరేసుకుంటున్నారు. విద్యార్థులకు రాజకీయాలుండాలి. అవి సమాజానికి అనువైనవిగా, ఆచరణీయమైనవిగా ఉండాలి అని ఆయన విద్యార్థి దశ నుంచే తన సహచరులకు చెప్పడమే కాకుండా ఆచరించేవాడని వారు గుర్తు చేసుకుంటున్నారు. పరకాల మాజీ ఎమ్మెల్యే పోతరాజు సారయ్య, అనిశెట్టి రజిత, పొట్లపల్లి శ్రీనివాసరావు, ఎన్.వేణుగోపాల్ (వీక్షణం ఎడిటర్) వీరిది ఆర్ట్స్ కాలేజీలో ఒక బ్యాచ్.

ఈ బ్యాచ్‌కు కొమ్రన్నే దాదాపుగా లీడర్. విద్యార్థి సాహిత్య ఉద్యమాలకు, విద్యార్థులకు ఒక సామాజిక, రాజకీయ దృక్పథం ఉండాలని నమ్మిన సిద్ధాంతాన్ని అధ్యాకుడిగా ఆచరించిన మృధుస్వభావి అని పోతరాజు సారయ్య, పొట్లపల్లి శ్రీనివాసరావు కేసరాజు వ్యక్తిత్వాన్ని గుర్తుచేసుకున్నారు. గోరా శాస్త్రి సంపాదక వ్యాసాలను చదవాలని తమకు పదేపదే చెప్పేవాడని, ఆయన తమ కుటుంబానికి ఎంతో సన్నిహితుడని పోతరాజు కేసరాజుతో తనకున్న సాన్నిహిత్యాన్ని గుర్తుచేసుకున్నారు.

ఆయనకు లెప్టిస్ట్ భావజాలం పట్ల ఆసక్తి ఉన్నా, అభినివేశం ఉన్నా ఇతరుల వ్యక్తిగత నిర్ణయాలను కాదనేవారు కాదనీ పోతరాజు పేర్కొన్నారు. కేసరాజు చాలా మృధు స్వభావిగానే కాకుండా తన నిర్ణయాలపట్ల నిర్మొహమాటంగా ఉండేవాడని ప్రముఖ కవి పొట్లపల్లి శ్రీనివాసరావు పేర్కొన్నారు. ఆయన ఆ కాలంలోనే దాశరథి కృష్ణమాచార్యను ఆర్ట్స్ కళాశాలకు తీసుకొచ్చి ఉపన్యాసాలిప్పించిన సాహితీ ప్రేమికుడని ఆయన పేర్కొన్నారు.

నిత్య అక్షర ప్రేమికుడు
కేసరాజు కుమార్ నిత్యపఠకుడే కాదు. నిరంతర అక్షర ప్రేమికుడు. ఆయన వృత్తిరీత్యా అధ్యాపకుడే అయినా తెలుగులో చక్కటి శిల్పం ఉన్న సాహితీకారుడు. ఆయనకు ఇంగ్లీషులో ఎంటి పట్టుందో తెలుగులోనూ అంతేస్థాయిలో రచనలు చేశారు. విద్యార్థి దశ నుంచే ఆయన కాలేజీ మ్యాగజైన్‌కు సంపాదకుడిగా పనిచేశారు.

ఆయన కాకతీయ విశ్వవిద్యాలయం స్టూటెండ్ వెల్ఫేర్ సెంటర్ డైరెక్టర్‌గా పనిచేసిన కాలంలో విద్యార్థులకు ఇవ్వాళ తెలంగాణ మాగాణంలో అగ్రభాగాన ఉన్న గాయకులుగా, రచయితలుగా ప్రసిద్ధులైన గోరటి వెంకన్న, అందెశ్రీ, సుద్దాల అశోక్‌తేజ వంటి వారిని యూనివర్సిటీలోకి తొలిసారిగా తీసుకొచ్చి విద్యార్థులకు వారి ద్వారా స్ఫూర్తి కలిగించిన అక్షర ప్రేమికుడు. ఆయన దగ్గర ఇద్దరు పీహెచ్‌డీ, నలుగురు విద్యార్థులు ఎంఫిల్ పూర్తిచేశారు. ఆయన ఆంధ్రజ్యోతి 'వివిధ' (సాహితీ పేజీ), ఎడిట్ పేజీకి సహ పలు పత్రికలకు వ్యాసాలు రాశారు. తెలంగాణలో మరో ధిక్కార స్వరం ప్రొఫెసర్ కొమ్రన్న రూపంలో అస్తమించడం విషాదకరం అని కవి అన్వర్ పేర్కొన్నారు.

ఆదిలాబాద్ జిల్లా నిర్మల్‌కు ప్రముఖ చెందిన కవి డాక్టర్ దామెర రాములు రాసిన 'జయహో తెలంగాణ' పుస్తకాన్ని ఆంగ్లంలోకి సంవత్సరం క్రితమే అనువదించారు. అయితే అది ఇంకా ప్రజల చేతిలోకి రావాల్సి ఉన్నది. తెలుగు విశ్వవిద్యాలయం మాజీ ఉపకులపతి ఆచార్య పేర్వారం జగన్నాథం కూర్చిన సంకలనం 'మోర్దొపు దున్న' కవిత్వాన్ని ధిక్కరిస్తూ కొమ్రన్న 'మా బోనులోకి మరో సింహం' అనే పుస్తకానికి సంపాదకత్వం వహించారు.

స్పష్టమైన వైఖరి..
విద్యార్థి దశ నుంచి అధ్యాపక జీవితం దాకా ఆయనకున్న రాజకీయ దృక్పథం నుంచి ఏ మాత్రం వెనకడుగు వేయలేదు. దొరల తెలంగాణ మాకొద్దు. ప్రజల తెలంగాణ కావాలని గట్టిగా నినదించిన ఒక స్పష్టమైన స్వరం కొమ్రన్నది. అందులో భాగంగానే తాను చిరంజీవి స్థాపించిన ప్రజారాజ్యంలో మేధోవర్గంలో ఒకస్థాయిలో కీలక భూమికనే పోషించాడు. సామాజిక తెలంగాణ అన్న తన మనసుకు,

వాస్తవ పరిస్థితికి దగ్గరగా ఉందని ప్రజారాజ్యంతో మమేకమైన ఆయన చిరంజీవి అసలు రంగు బయటపడటంతో ఆ పార్టీ కార్యకలాపాల నుంచీ దూరమయ్యారు. అంబేడ్కర్, పూలే, గాంధీ, మదర్ థెరిస్సా పేర్లతో ముందుకు వచ్చిన ప్రజారాజ్యం చివరికి ప్రజలులేని రాజ్యానికి కొమ్ముకాస్తుందని తాను బయటికి వచ్చానని స్పష్టం చేశారు.

చిట్యాల ఐలమ్మ (చాకలి ఐలమ్మ) వారసునిగా తనకు తాను పరిచయం చేసుకున్న కొమ్రన్న అప్పట్లో పతాక స్థాయిలో అందరి నోళ్లలో నానారు. 'మా ఊళ్లలో తిరిగే పోరగాండ్లు ఊరి నడి చావడిలో స్మారక స్థూపాలుగా ఎందుకు అయ్యారు' అని జాతికి కొత్తసవాలు విసిరిన కొమ్రన్న... తన చివరి కోరిక అయిన చాకలి ఐలమ్మ విగ్రహాన్ని పాలకుర్తిలో నాటకుండానే కాలం చేయడం విధి వైపరీత్యం.
http://www.andhrajyothy.com/districtnewsshow.asp?qry=2010/aug/21/districts/wgl/21wgl6&more=2010/aug/21/districts/wgl/wgl&date=8/21/2010
Posted by డా.దార్ల at 1:42 PM 2 comments
Labels: ఆంధ్రజ్యోతి, మాదిగలపై పరిశోధన
Tuesday, January 05, 2010
ఎన్నో ప్రశ్నల్ని సంధించిన 'కైతునకల దండెం' ( ఆంధ్ర జ్యోతి సండే లో)

( ఆంధ్రజ్యోతి సండే సౌజన్యంతో )

ఉపకుల అస్తిత్వ పోరాటాల్లో మాదిగల పోరాటం మౌలికమైనది. దాదాపు ఐదువేల పైచిలుకు కులాలున్న ఈ దేశంలో అతి పెద్ద కుల సమూహం మాదిగలు. వారి గురించి వారు, ఇతరులు రాసిన కవితల సంకలనమే 'కైతునకల దండెం'. జూపాక సుభద్ర, పొనుగోటి కృపాకర్‌ మాదిగలు సంపాదకులుగా ఉన్న ఈ పుస్తకం సభ్యసమాజంపైకి పలు ప్రశ్నలు సంధిస్తుంది.

సింధులోయ నాగరికతను చిందేసి చూపించే సిందు మాదిగలను ఆశ్రిత కులాలుగా ఈసడించి బిచ్చగాళ్లుగా మార్చి చరిత్ర పోగొట్టుకున్న వైనాన్ని నిరసిస్తారు ఇందులోని కవులు. గొంతును, డప్పును, శరీరాలను ప్రచార సాధనాలుగా మార్చిన తొలి కమ్యూనికేషన్‌ ఇంజనీర్లయిన మాదిగల అస్తిత్వం పరాయీకరణ చెంది, ప్రశ్నార్థకమైనప్పుడు ఉద్యమమొక్కటే మార్గమంటారు వాళ్లు. మాదిగ వారసత్వాన్ని దళిత బహుజనుల అకౌంట్లో వేసుకోవటాన్ని ప్రతిఘటిస్తున్నారు వాళ్లు.

ఇప్పుడు భారతదేశం రోగ-యోగ సిండ్రోమ్‌లో ఉంది. ఇంత వెజిటేరియన్‌ టెర్రరిజంలో గొడ్డు మాంసం ప్రస్తావన, ప్రాశస్త్యం ఒక మకుటంగా మలచి మన ముందుకొచ్చిన కృపాకర్‌, సుభద్ర మాదిగల ఆత్మవిశ్వాసం విస్మయం కల్గిస్తుంది. వేదకాలంలో సుష్టుగా లేగ దూడలను యాగవిందులో అనుభవించిన వారి సంతతులకు ఈ నీసువాసనలిప్పుడు వాంతి తెప్పిస్తున్నాయి. జీవహింసే పరమావధిగా, జంతు కళేబరాలను పీక్కుతినే వారుగా వారికి మాదిగలు కన్పిస్తున్నారు. మాంసాహారులను సంస్కృతి హీనులుగా చూపుతుంది నియో బ్రాహ్మినిజం. ఈ ఈసడింపులకు బలమైన సమాధానాలు ఇందులోని కవితల్లో మెండుగా ఉన్నాయి.

ఈ సంకలనంలోని మొత్తం 92 కవితల్లో 65 కవితలు మాదిగలు, మిగతా 19 కవితలు మాదిగలతో సహానుభూతిగల కవులు రాసినవి. "నెత్తురోడుస్తూ వేళ్లాడే టోళ్లం మేము/ ఏ మురికి గుంటల్లోనో కలిసిపోవలసిన / చచ్చుపుచ్చు బతుకులు మావి/ కొత్త జన్మయెత్తి మీ పాదాలకు కవచాలయ్యాం'' అని జ్ఞానపీఠుడైన సినారే మాదిగ జ్ఞానంలో ఓలలాడాడు. మాదిగ డప్పును ప్రస్తుతిస్తూ ఆచార్య ఎన్‌.గోపి డప్పు "వాయింపు సరళిలోనే/ న్యాయాన్యాయాలు ధ్వనించేవి/ కొమరయ్య డప్పు/ కొమరయ్య చెప్పు/ ఇదే మా బాల్యం/ ఇదే మా కమూల్యం'' అంటాడు. తరతరాలుగా అణిచివేయబడుతూ ఒక సాంస్కృతిక వికలాంగత్వం ఆవహించిన మాదిగల నుద్దేశించి, "మూగవాడికీ మాట్లాడే హక్కుంది/ నత్తివాడికీ మాట్లాడే హక్కుంది/ గుడ్డీ, చెవిటీ, ఎడ్డివారికీ అభివ్యక్తి చేసే హక్కుంది'' అంటాడు కవి కె. శివారెడ్డి. అందుకే ఇపుడు వాళ్లకోసం వాళ్లు వెర్రిగొంతుకలిచ్చి మోయాలని హెచ్చరిస్తాడు. కవి కంచె ఐలయ్య చెప్పులకు పట్టాభిషేకాన్ని కాంక్షిస్తూ "ఇపుడు కాలం కూడా గజగజ లాడుతోంది / అబ్బో! మాదిగ రాజ్యమెచ్చింది'' అని ప్రకటిస్తాడు.

సంకలనంలోని తొలి కవితలో ఎండ్లూరి సుధాకర్‌ "సప్త సముద్రాల మీద/ చర్మాన్ని నానబెట్టిన నీకు / ఆ సూర్యచంద్రులు / చెరో చెప్పు కావలసిందే'' అని ఆదేశిస్తాడు. "వాకిట్లో వదిలి పోయిన చెప్పులు/ నట్టింట్లో పూజలు అందుకున్న గోమాత'' అని వర్తమాన అవతారంలోని మర్మాన్ని తెలుసుకోవాలంటాడు ఆచార్య కొలకలూరి ఇనాక్‌. ప్రముఖ నవలాకారుడు వేముల ఎల్లయ్య 'మాతంగి'లో "పొలికోసం బయలుదేరింది/ మనువా!/ నీ కంచంనిండా కండల నైవేద్యం అంటుంది''. పొనుగోటి రవి 'దున్నకూర'లో "వాడలో ఏ మాదిగ పిల్లోన్ని కొట్టమన్నా వైనంగా తెగుద్ది దున్నతల/ దున్నని పడేయటం మాదిగోడికి మూలుగుతో పెట్టిన విద్య'' అంటాడు. మాదిగ కులానికున్న దైన్యాన్ని నిరసిస్తూ పసునూరి రవీందర్‌ "తోలు తెగకుండ గొడ్డును కోసెటోళ్లం/ జరపైలం/ కట్టలు తెగనియ్యకుండ్రి'' అనే వార్నింగ్‌ జారీ చేస్తాడు.

డప్పు, చెప్పులతో బాటు ఈ దేశపు శాస్త్రీయ సంగీతాలకు శ్రావ్యతనిచ్చే పరికరాల్ని కనిపెట్టిన సౌండు ఇంజనీర్లు కాలం చేసిన కనికట్టు లేక చరిత్ర బలిపీఠంపై ఉండికూడా ఇప్పటికీ చరిత్ర సృష్టిస్తామనే ఆశతో ఉన్నారు. ఆదిశంకరుని అవుపోసన పట్టిన నాలుగు వేటకుక్కల చండాలురై కసితో నాలుగు అక్షరాలు నేర్చుకుంటున్నారు. కోత వారసత్వం నుండి రాత వారసత్వంలోకి రావాలనుకుంటున్నారు. ఇంత రాజ్యాంగ వెసులుబాటు ఉన్నా దరిద్రాన్ని దాటలేక మెజారిటీ ప్రజలుంటే, శక్తినంత కూడగట్టుకొని చదువుకున్న కొద్దిమంది కులానికి కొత్త శక్తి తెచ్చే ప్రయత్నంలో ఉన్నారు. చెప్పులు అల్లినంత అలవోకగా కవితలు కావ్యాలు అల్లుతున్నారు.

భూమి చీల్చుకు వచ్చిన పచ్చని మొక్కవలె మాదిగ అస్తిత్వవాదం ముందుకొస్తోంది. ఈ విశాల సాహితీ సంద్రంలో సగం మందైనా సహకారాన్నిస్తే వారు అందరికన్నా ముందుంటారు. అయినా అత్యాశకాని వాళ్లు ఎందుకు ఇస్తారు?

- కొమ్రన్న
కైతునకల దండెం (మాదిగ కవిత్వం)
సంపాదకులు : కృపాకర్‌ మాదిగ, జూపాక సుభద్ర,
పేజీలు : 170, వెల: రూ. 80/-,
ప్రతులకు : పి. కృపాకర్‌, 13-6-462/ఎ/27
భగవాన్‌దాస్‌ బాగ్‌, తాళ్లగడ్డ, హైదరాబాద్‌ - 67

Justice Ramachandra Raju Commission Report

Justice Ramachandra Raju Commission Report

Justice Ramachandra Raju Commission Report

ABSTRACT- Appointment of Commission of Inquiry, headed by Justice Sri P. Ramachandra Raju (Retd.) under the Commissions of Inquiry Act 1952 - Submission of Report - Appointment of Cabinet Sub-Committee to give findings on the report of the Commission - Acceptance of the findings of the Cabinet Sub-Committee furnished to the Government-In pursuance to the recommendations of the Commission -Orders - Issued.

SOCIAL WELFARE (J1) DEPARTMENTG.O.Ms.No. 68 Dated : 6-6-1997

Read : 1. G.O.Ms.No. 99, Social Welfare (J1) Dept. Dated 10-9-1996.

2. G.O.Ms.No. 66, Social Welfare (J1) Dept. dated 2-6-1997.

ORDER:

A Commission of Inquiry was appointed vide G.O. first read above headed by Justice Shri Ramachandra Raju (Retd.) to examine : a) Whether a disproportionately large number of benefits have gone to any particular sub-caste of scheduled castes; and b) If so, to indicate all such steps as are necessary and required to be taken to ensure that the above benefits are equitably distributed among the various subcastes of scheduled castes.

2. The Commission of Inquiry issued a notification on 1-10-1996 in the Gazette and several English and Telugu dailies inviting representations from any individual or associations relevant to the subject matter of the enquiry giving time till 31-10-1996. The said notification was also sent individually to all the Ministers, the Speaker of the Assembly, all M.Ps. and M.L.As ofAndhra Pradesh, Heads of the Departments, District Collectors, District Judges, Superintendents of Police, Chairman of Zilla Praja Parishads, Registrar of High Court, various Universities etc. The time for filing the representations was extended by the Commission upto 31-1-1997 and representations received even subsequent to 31-1-1997 from scheduled castes associations and individuals were examined by the Commission.

3. The Commission received statistical data regarding the scheduled caste employees (sub-caste wise) employed in various Govt. departments (both Central and State Government), State Government Public Sector Undertakings, Local Bodies and Cooperative Institutions. The Commission also received data about appointments of scheduled castes (sub-caste wise) from various Service Commissions, for the period 1990 onwards. The Commission received responses from several Educational Institutions also regarding the educational benefits enjoyed by various sub-castes of scheduled castes for the period 1995 onwards.

The statistics received upto 15-5-1997 were tabulated by the Commission and responses received on or after 16-5-1997 were not tabulated but separately considered at the appropriate places in the report of the Commission.

4. The Commission submitted its report on 28-5-1997 which was examined in depth by the Cabinet Sub-Committee constituted vide G.O. second cited. The Cabinet Sub-Committee recommended for acceptance of most of the recommendations of the Commission to the Government.

The Government after careful consideration of the report of the Commission, have agreed with the findings of the Cabinet Sub-Committee and accept the following findings of the Commission :- I. There is disproportionate distribution of reservation benefits in favour of the 'Mala' group and 'Adi-Andhra' group of scheduled caste communities compared to their respective populations. II. Both the 'Madiga' group and 'Relli' group of communities are not adequately represented either in public appointments or in educational institutions compared to their respective populations categorising these S.C. communities into four groups 'A', 'B', 'C' and 'D' on a rational basis.

5. Therefore, the Government have decided to implement the following recommendations of the Commission with immediate effect:

i) The 'Relli' group of communities will consist of the following sub- castes as listed in the Andhra Pradesh Scheduled Castes Presidential Order 1950 i.e. Bavuri, 12, Chachati, 16. Chandala, 18. Dandasi, 20. Dom, Dombara, Paidi, Pano, 22. Ghasi, Haddi, Relli Chachandi, 23. Godagali, 48. Mehtar, 51. Paky, Moti, Thoti, 53. Pamidi, 55. Relli, 58. Sapru. The 'Relli' group of communities is the most backward among the S.C. communities and are therefore categorised as 'A' with percentage entitlement of one percent (1%) of reservation in proportion to their population, both in public appointments and admissions to educational institutions. They shall be adjusted in serial number 2 of the roster as specified in G.O.Ms.No. 357, General Administration (Ser.D) Department dated 23-6-1989.

ii) The 'Madiga' group of communities will consist of the following sub-castes as listed in the A.P. Scheduled Castes Presidential Order 1950. 5. Arundhatiya, 9, Beda Jangam, Budga Jangam, 10. Bindia, 14. Chamar, Mochi, Muchi, 15. Chambhar, 17 Dakkal, Dokkalwar, 19. Dhor, 24. Godari. 28. Jaggali, 29. Jambuvulu, 30. Kolupulvandlu, 32. Madiga, 33. Madiga Dasu, Mashteen, 43. Mang, 44. Mang Garodi, 47. Matangi, 56. Samagara, 59. Sindhollu, Chindollu. The 'Madiga' group of communities is the next most backward among the S.C. communities and therefore they are categorised as 'B' with percentage entitlement of seven percent (7%) of reservation in proportion to their population, both in public appointments and admissions to educational institutions. They shall be adjusted in serial numbers 7, 22, 41, 62, 72, 87 and 97 in the roster as obtained in G.O.Ms.No. 357, G.A. (Ser.D) Dept., dated 23-6-1989.

iii) The 'Mala' group of communities will consist of the following sub-castes as listed in the A.P. Scheduled Castes Presidential Order 1950. 2. Adi Dravida, 3. anamuk, 4. Aray Mala, 6. Arwa Mala, 7. Bariki, 11. Byagara, 13. Chalavadi, 21. Ellamalawar, Yellmmala wandlu, 25. Gosangi, 26. Holeya, 27. Holeya Dasari, 31. Madasi Kuruva, Madari Kuruva, 34. Mahar, 35. Mala, 36. Mala Dasari, 37. Mala Dasu, 38. Mala Hannai, 39. Malajangam, 40. Mala Masti, 41. Mala Sale, Netkani, 42. Mala Sanyasi, 45. Manne, 50, Mundala, 55. Pambada, Pambanda, 57. Samban. The 'Mala' group of communities are receiving benefits of reservations wholly disproportionate to their population and are therefore categorised as 'C' with percentage entitlement of six percent (6%) of reservation in proportion to their population both in public appointments and admissions to educational institutions. They shall be adjusted in serial numbers 16, 27, 47, 66, 77 and 91 in the roster as specified in G.O.Ms.No. 357, G.A. (Ser.D.) Dept., dated 23-6-1989.

iv) The 'Adi-Andhra' group of communities will consist of the following sub-castes as listed in the A.P. Scheduled Castes Presidential Order 1950. 1. Adi Andhra, 46. Mashti, 49. Mitha Ayyalvar, 54. Panchama, Pariah. The 'Adi-Andhra' group of communities are receiving benefits of reservation wholly disproportionate to their population and are therefore categorised as-'D' with percentage entitlement of one percent (1%) of reservation in proportion to their population, both in public appointments and admissions to educational institutions. They shall be adjusted in serial number 52 in the roster as specified in the G.O.Ms.No. 357, G.A.(Ser.D) Dept., dt. 23-6-1989.

v) The 33 1/3% reservations provided for women in public services shall be adjusted by allotting two seats in each roster cycle of 100 point fixed for 'Madiga' group and 'Mala' group and one seat alternately for 'Relli' group and 'Adi-Andhra' group.

vi) If eligible candidates are not available to fill the slots reserved for them in the roster points as mentioned above, the slots may be filled in by the candidates belonging to the next lower group or category of the S.C. communities as described in the aforesaid paras. For example, in the boster point fixed for 'Relli' group i.e. - category 'A' if an eligible candidate is not available, the roster point may be filled by the next lower category of 'Madiga' group i.e. category 'B'. For Women candidates also the same principle will be followed. For example, in the roster point fixed for 'Relli' group (Women), i.e. category 'A', if an eligible woman candidate is not available, the roster point may be filled by the woman candidate belonging to the next lower category of 'Madiga' group i.e. category 'B'.

vii) If no eligible S.C. candidate (including woman candidate, wherever applicable) belonging to any of the 'A', 'B', 'C", 'D' categories is available, then the vacancy will be carried forward but shall not be filled by a candidate belonging to any other community other than S.Cs in accordance with the rules and Government orders in force.

6. (i). The above orders will be applicable from the academic year 1997- 98, in all the educational institutions under the control of the Sate Government, wherever rule of reservation is being implemented. (ii) In the case of public appointments for the backlog vacancies/regular vacancies to be filled by Scheduled Caste candidates, pursuant to various Government instructions issued in this regard from time to time, and where the selection process has been completed i.e. appointment orders have been dispatched or the applicants have been intimated officially that he/she has been selected and should await posting orders, in such cases the above orders will not be applicable. (iii) Separate instructions will be issued by the Government regarding the appointments to the backlog vacancies/regular vacancies, where the selection process is at various stages and the appointment orders have not been despatched or selection has not been intimated to the applicants. iv) In the public appointments to be made henceforth, wherever rule of reservation is being implemented, these orders will be applicable.

7. The categorisation of Scheduled Castes into 'A', 'B', 'C', 'D', groups as mentioned above does not apply to posts or admissions to educational institutions under the control of the Central Government Departments or Central Government Corporations/Public Sector Undertakings.8. The General Administration (Services) Department and the Education Department (Higher Education and School Education) will issue necessary orders seperately, modifying the existing Government Orders/ Instructions of their departments, in pursuance to the decisions mentioned above.

(By order and in the Name of the Governor of Andhra Pradesh)

M.S. RAJAJEE,

Chief Secretary to Government

Posted by డా.దార్ల at 10:17 AM 0 comments

బడుగుల్ని చీలించి పాలిస్తున్న పాల‘కుల’ కుట్ర

బడుగుల్ని చీలించి పాలిస్తున్న పాల‘కుల’ కుట్ర
- వర్గీకరణ ఉద్యమంతో అగ్రకుల పార్టీల క్రీడ
- పాలక పార్టీలకు వరంగా మాల, మాదిగల విభజన
- ఎవరికీ లేని క్రీమీలేయర్‌ బీసీలకే ఎందుకు?
- బీసీ, ఎస్సీ, ఎస్టీ, మైనారిటీల ఐక్యతతో రాజ్యాధికారం

రాష్ట్రంలోని రెండు పాలక అగ్రకుల రాజకీయ పక్షాలు బీసీ, ఎస్సీ, ఎస్టీ, మైనారిటీలు ఐక్యం కాకుండా, వారినుంచి తమ రాజ్యాధికారానికి భంగం కలుగకుండా వారిని విభజించి పాలించే ఎత్తుగలను చేపడుతున్నాయి. ఎస్సీల వర్గీకరణ అంశం సుమారు గత 15 సంవత్సరాలనుంచీ ఎస్సీలను తీవ్ర విభజ నలకు గురిచేస్తోంది! రాష్ట్రంలో ఎస్సీల జాబితాలోని 61 కులాలలో క్రమ సంఖ్య 32లో మాదిగ కులం, 35లో మాల కులం ఉన్నాయి. ఈ రెండు కులా లు ఎక్కువ జనాభా కలిగిన కులాలు. మిగతా 59 కులాలు సంఖ్యాపరంగా చిన్న కులాలు. దక్షిణ భారతదేశంలో మాల కులం, మాదిగ కులం కంటే కొంత సంఖ్యాపరంగా తక్కువ, అలాగే ఉత్తర భారతదేశంలో కూడా మాదిగలు సంఖ్యాపరంగా ఎక్కువ, మాలలు తక్కువ. కానీ దక్షిణ భారతంలో మాలలలో ఎక్కువ మంది మేధావులు, ఐ.ఎ.ఎస్‌., ఐ.పి. ఎస్‌. ఆఫీసర్లు, ఇతరత్రా ప్రభుత్వ ఉన్నతాధికారులు ఉండడంతో, వారిలో అక్షరాస్యత పెరిగి రిజర్వేషన్ల ఫలితాలను ఎక్కువగా పొందడం జరిగింది.

అలాగే శాసనసభ్యులు, లోక్‌ సభ సభ్యులు కూడా ఎక్కువ సంఖ్యలో రిజర్వేషన్ల ద్వారా ఎన్నికవుతూ, మంత్రివర్గంలో కూడా ప్రాధా న్యం పొందుతున్నారు.ఆంధ్రప్రదేశ్‌లో మాలలు తక్కువ సంఖ్యలో ఉన్నా విద్యాధికులు అధికంగా నున్నందున, అన్ని రంగాలలో మాదిగల కంటే అభివృద్ధి పథంలో ఉన్నారు. జనాభా ప్రాతిపదికన ఎస్సీలకు రిజర్వేషన్‌ ఫలాలు అందాల్సి ఉంటే, తక్కువ సంఖ్యలోఉన్న మాలలు ఎక్కువ రిజర్వేషన్‌ ఫలాలు పొందుతున్న దిశలో ‘జనాభా ప్రాతిపదికన’ అనే సామాజిక న్యాయానికి తూట్లుపడ్డాయి. ఫలితంగా సంఖ్యాబ లమున్న మాదిగలకు అన్యాయం జరుగుతోంది. తెలుగు దేశం అధినేత చంద్రబా బు ఈ విషయాన్ని గమనించి, మెజారిటీ ఎస్సీలు కాంగ్రెస్‌ ఓటు బ్యాంకుగా స్థిరపడిపోయినందున, వారిని చీల్చి అధిక సంఖ్యాబలమున్న వర్గాన్ని తమ పార్టీకి మద్దతుగా చేసుకోవాలని భావించారు! మాదిగలను వ్యూహాత్మకంగా తమ ఓటు బ్యాంకుగా మార్చుకొనడం సాధ్యమని భావించి, వారితో మంతనాలు ప్రారంభించారు.

1920లో గురుస్వామి మాదిగ, అత్యధిక సంఖ్యాబలం కలిగిన మాదిగలు రిజర్వేషన్ల ద్వారా రావలసిన విద్య, ఉద్యోగ, రాజకీయ రంగాలలో రావలసిన ఫలాలు దక్కక సామాజిక అన్యాయానికి గురవుతున్నారని గమనించి ‘అరుంధతీయ మహాసభ’ను స్థాపించారు. ఆ మహాసభ అంచలంచలుగా ఎదిగి మందా జగన్నాథం వంటి నేతలను కూడ ఆకర్షించింది! కాన్షీరాం బహుజన్‌ సమాజ్‌ పార్టీకి ఆంధ్రప్రదేశ్‌ రాష్ట్ర మాదిగలు కూడా ఆకర్షితులవుతున్న నేపథ్యంలో, అందుకు విరుగుడుగా 1994లో కాంగ్రెస్‌ పార్టీ మద్దతుతో మాదిగలు ఒకపెద్ద బహిరంగసభ జరిపారు. సంఖ్యాపరంగా ఎస్సీలందరికీ అభివృద్ధి ఫలాలు- రిజర్వేషన్లు దక్కాలనీ, కానీ ఎస్సీ జాబితాలోని అప్పటి 59 కులాలలో ఒకే ఒక్క కులం ‘మాల’ అత్యధిక ఫలాలను పొందుతోందనే వాస్తవాన్ని వివరించడంలో విజయవంతం అయ్యారు!

ఆ సభకు మందకృష్ణ కూడా హాజరయ్యారు. ఈ దిశలోనే కనకారావు మాదిగ ఆధ్వర్యంలో1994 జూలై7న ‘మాదిగ రిజర్వేషన్‌ పోరాట సమితి’ ఊపిరిపోసుకుంది. అక్కడ సమావేశమైన మాదిగ యువకులు మంద కృష్ణను నాయకుడిగా ఎంచు కొన్నారు. అదే సమయంలో తెలుగు దేశం అధినేత చంద్రబా బు కూడా ఈ సమస్య మీద మం తనాలు జరుపుతున్న నేపథ్యం లో మందకృష్ణ- చంద్రబాబును కలవడం, చంద్రబాబు మంద కృష్ణలోని నాయకత్వ లక్షణాలను గుర్తించడం జరిగింది. తెలుగు దేశంలోని కడియం శ్రీహరి, మందా జగన్నాథం వంటి నాయకులు మాదిగ వర్గానికి చెందిన వారయినందున, ఎస్సీలలో మాదిగలకు సామాజిక న్యాయం అనే నినాదంతో ఎస్సీలను బీసీల మాదిరిగానే 4 భాగాలుగా ఎ,బి,సి,డి గ్రూపులుగా విభజిస్తూ 1997 జూన్‌లో ప్రభుత్వ ఉత్తర్వులు నెం.68, 69లను విడుదలయ్యాయి.

ఈ చర్యతో మాదిగలు పూర్తిగా చంద్రబాబుకు మద్దతు పలికారు! మాదిగలే కాకుండా- మాలలు తప్ప- మిగిలిన 57 కులాలు కూడా చంద్రబాబుకు మద్దతు తెలిపాయి. దీంతో అసహనానికి గురయిన మాలలు ఈ చర్యను మాల మహానాడు పేరుతో రాష్ట్ర హైకోర్టులో సవాలు చేశారు. ఎ,బి,సి,డి వర్గాలుగా ఎస్సీలను విభజించిన చంద్రబాబు ఆ దినం పార్లమెంట్‌లో బిల్లుపెట్టించి, ఆమోదింపజేసి, రాజ్యాంగ సవరణచేయించి ఉంటే, నేడు రాజకీయంగా, కులపరంగా మాల, మాదిగలు బద్ధ విరోధులుగా మారేవారు కాదు. రాజ్యాంగ సవరణ చేయించకుండా, 1999 జూన్‌లో రాష్టప్రతి అనుమతితో వర్గీకరణకు కృత్రిమ చట్టబద్ధత కల్పిస్తూ ఆర్డినెన్సు జారీ చేయించారు.

అయినా వర్గీకరణను సవాలు చేసిన మాల మహానాడు పిటిషన్‌ను విచారణకు తీసికొన్న రాష్టహ్రైకోర్టు దానిని సమర్ధించింది. హైకోర్టు చర్యను మాల మహానాడు సుప్రీం కోర్టులో సవాలు చేయగా, 2004 నవంబరు 5న వర్గీకరణ చేసేందుకు రాష్ట్ర ప్రభుత్వానికి అధికారంలేదనీ, ఈ చర్య పార్లమెంట్‌లో రాజ్యాంగ సవరణ బిల్లు ఆమోదంతోనే సాధ్యమనీ ప్రకటిస్తూ జి.ఒ.ను రద్దు చేసింది. వర్గీకరణ అమలుతో 2000 నుండి 2004 నవంబరు 5 వరకూ ఎస్సీలలోని మాదిగలు, ఇతర 57 కులాలూ పొందిన లబ్ధిని బేరీజువేసుకొన్న లబ్ధిదారులు అంతకు ముందు గత 50 సంవత్సరాలు, రిజర్వే షన్ల అమలులో ఎంత నష్టపో యిందీ అవగాహన చేసుకొన్నారు. అందుకే ఉమ్మ డి ఎం. ఆర్‌.పి.ఎస్‌. ఉద్యమా న్ని ఉధృతంచేశారు. ఈ ఉద్య మం తుఫాన్‌గా మారింది.

2004 ఎన్నికలలో తెలు గుదేశం పార్టీ ఓడిపోయి, కాంగ్రెస్‌ కూటమి గెలిచి దివంగత వై.ఎస్‌.రాజశేఖర రెడ్డి ముఖ్యమంత్రి అయ్యారు. ఉమ్మడి ఎం.ఆర్‌.పి.ఎస్‌.చీలి మందకృష్ణ, దేవయ్యతో కూడిన ఎం.ఆర్‌.పి. ఎస్‌. ఒకటి, కనకారావు, కృపాకర్‌, విల్సన్‌లతో మరొక ఎం.ఆర్‌.పి.ఎస్‌ ఏర్పడ్డాయి. కనకారావు అధ్యక్షుడుగా ఉన్న నాయకత్వం కాంగ్రెస్‌కు దగ్గర కాగా, మందకృష్ణ, దేవయ్యల నాయకత్వంలోని ఎం.ఆర్‌.పి.ఎస్‌ తెలుగుదేశానికి దగ్గరగా పనిచేస్తూ వచ్చింది. ఈ దిశలోనే డిసెంబరు 2004లో కనకారావు అధ్యక్షతన సుమారు 15 వేల మంది మాదిగలతో వర్గీకరణను కోరుతూ ఇందిరాపార్కు వద్ద నిరాహార దీక్షలు చేపడితే, వర్గీకరణను కోరుతూ ఒక ప్రతిపాదనను అసెంబ్లీలో ఏకగ్రీవంగా ఆమోదింపచేసి వై.ఎస్‌.ఆర్‌. కేంద్రానికి పంపారు.

తరువాత ఆర్‌.డి.విల్సన్‌ను ఎస్సీ ఫైనాన్స్‌ కార్పొరేషన్‌కు అధ్యక్షుడుగా నియమించారు. వ్యూహత్మకంగా మందకృష్ణ కూడ దివంగత ముఖ్యమంత్రి వై.ఎస్‌.ఆర్‌కు దగ్గరకాగా, కృపాకర్‌ వేరే ఎం.ఆర్‌.పి.ఎస్‌ గ్రూపు అధ్యక్షుడు కాగా, కనకారావు చిరంజీవి ప్రజారాజ్యంలో ఉపాధ్యక్షుడుగా కొనసాగుతున్నారు. కాలక్రమేణా మంద కృష్ణ ఎం.ఆర్‌.పి.ఎస్‌కూడా చీలి దేవయ్య అధ్యక్షతన ఇంకొక ఎం.ఆర్‌. పి.ఎస్‌. గ్రూపుగా ఉద్యమంలోకి వచ్చింది. ఈ విధంగా అగ్రకుల నాయకత్వ రాజ కీయ పార్టీలు బలమైన ఉమ్మడి ఎం.ఆర్‌.పి.ఎస్‌.ను చీలికలు, పేలికలుగా చించి వేశాయి. ఎస్సీలు, బీసీలు ఐక్యంగా ఉద్యమాలు చేయకుండా అనేక కుట్రలతో అగ్రకుల నాయకత్వ పార్టీలు విజయం సాధిస్తున్నాయి.

రాష్టప్రతి ఆమోదంతో ఎ,బి,సి,డిలుగా ఎస్సీల వర్గీకరణ జరిగినపుడు, సుప్రీం కోర్టు ఏవిధంగా 341 ఆర్టికల్‌ను అడ్డుపెట్టుకొని వర్గీకరణను రద్దుచేస్తుంది? అటువంటప్పుడు 1975లో రాష్ట్రాన్ని 6 జోన్లుగా విభజించాలన్న రాష్టప్రతి ఉత్తర్వుల మేరకు ఆర్టికల్‌ 341లో ‘డి’ క్లాజ్‌ ఎలా ఆవిర్భవించింది? రాష్టప్రతి ఆమోదం పొందిన ఉత్తర్వులను ఎస్సీల వర్గీకరణ విషయంలోనే నీరుకార్చడం జరిగింది. ఈ దిశలోనే బి.సి.లకు ఏ వర్గానికీ లేని క్రీమీలేయర్‌ పద్ధతిని సుప్రీంకోర్టు విధించింది. అలానే రిజర్వేషన్లను జనాభా ప్రాతిపదికన కాకుండా బీసీ, ఎస్సీ, ఎస్టీలకు కలిపి 50 శాతానికే కుదించింది.

paluri-ramakrishnaiahఈ చర్యలన్నీ సామాజిక న్యాయానికి వ్యతిరేక మైనవే! బీసీ,ఎస్సీ,ఎస్టీ వ్యతిరేకచర్యలను అడ్డుకోవాలంటే ముందు సుప్రీంకోర్టు, హైకోర్టులలోని జడ్జీల నియామకాల్లో కూడా రిజర్వేషన్లను అమలు చేయాల్సిన అవసరముంది. ఈ విధంగా బీసీ, ఎస్సీ, ఎస్టీలను చీల్చుతూ అగ్రకులాలు రాజ్యాధికారం మీద పట్టును 63 సంవత్సరాలుగా కొనసాగిస్తున్నాయి. మాలలు ఎస్సీ వర్గీకరణను అంగీకరిస్తే, మాల, మాదిగ కులాలే కాకుండా బీసీలతో కలసి విద్య, ఉద్యోగ, రాజకీయ రంగాలలో అభివృద్ధి చెందే అవకాశముంటుంది.
(రచయిత బీసీ యునైటెడ్‌ ఫ్రంట్‌ అధ్యక్షుడు)
(courtesy : 5-1-2011 Surya daily )